skopelosculture.com

Φλερυ νταντωνάκη …

Πέρα στο θολό ποτάμι…

ΤΑ ΛΙΑΝΟΤΡΑΓΟΥΔΑ-ΦΛΕΡΥ ΝΤΑΝΤΩΝΑΚΗ,ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ

ΟΔΟΣ ΟΝΕΙΡΩΝ – ΦΛΕΡΥ ΝΤΑΝΤΩΝΑΚΗ

Από τα Λειτουργικά του Μάνου Χατζιδάκι.
Ηχογραφηση απο δοκιμες στο σπιτι του συνθετη το 1970 στη Νεα Υορκη…

Αντιλαλούνε τα βουνά…

Η Φλέρυ Νταντωνάκη συζητά με το Γιώργο Χρονά για την τέχνη της υποκριτικής, του τραγουδιού και τα όνειρα…

ΦΛΕΡΥ ΝΤΑΝΤΩΝΑΚΗ “η πέτρα” ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ

Φλέρυ Νταντωνάκη – άνοιξε, άνοιξε γιατί δεν αντέχω

fleury dadonaki …

Φλέρυ Νταντωνάκη … Flery Dadonaki …

…

Την φεγγαρικη αηδονα…το εγγονι της Σαπφους…Την μεγαλυτερη Ελληνιδα τραγουδιστρια

Tην πρωτογνωρίσαμε το καλοκαίρι του 1972, όταν γύρισαν μαζί με τον Μάνο από την Αμερική. Την Φλέρυ, που είχε πρωτοδεί το φως κάτω από τον ουρανό της Κρήτης, ως Ελευθερία Παπαδαντωνάκη, 35 χρόνια πριν και είχε προτιμήσει από τις αρχές της δεκαετίας του ‘60 εκείνες τις γειτονιές, στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, με αφορμή τις σπουδές της στην Ιστορία και Φιλολογία. Εκεί, στο Μπρόντγουεϊ, έκανε και τα πρώτα της βήματα στη σκηνή, Φωνή και Ερμηνεία σε ένα ντελικάτο σώμα, σε δύο εκφραστικά μάτια. Και οι κριτικοί τής το αναγνώρισαν. Οι «New York Times» έφτασαν να παραλληλίσουν το ταλέντο της με εκείνο της Λάιζα Μινέλι. Εκεί, στη Νέα Υόρκη υπέγραψε και συμβόλαιο με την δισκογραφική εταιρεία της Τζόαν Μπαέζ «Vanguard», από την οποία και κυκλοφόρησε το 1965 ο δίσκος της «Φλέρυ» (με λαϊκά τραγούδια των Παπαϊωάννου, Γαβαλά, Ατταλίδη, Καζαντζίδη και σολίστ τον ελληνικής καταγωγής κλαρινετίστα Γκας Βάλι).
Η πορεία της σταμάτησε ήταν άδοξη αφού απομονώθηκε και παρ΄όλες τις προσπάθειες του Μάνου δεν επανήλθε ουσιαστικά ποτέ στα μουσικά δρώμενα.
Η είδηση ήταν στα “ψηλά” των εφημερίδων.

“Πέθανε η Φλέρυ Νταντωνάκη σε ηλικία 60 χρονων.

Μία αληθινή τραγουδίστρια, η Φλέρυ Νταντωνάκη, πέθανε τα ξημερώματα μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο, σε ηλικία 60 χρόνων. Η Φλέρυ, ήταν η αγαπημένη τραγουδίστρια του Μάνου Χατζιδάκι. Ο ίδιος έλεγε για εκείνη ότι “είναι ανεπανάληπτη, δεν σκέφτεται το κοινό. Σκέφτεται τον απόλυτο έλεγχο της φωνής της και δίνεται ολόκληρη σε αυτό το κυνήγι της τελειότητας. ”

To τραγούδι που ακούμε είναι από το cd “Αρχείο Ραδιοφώνου” που κυκλοφόρησε το 2000

Χειμωναθός – Γιάννης Χαρούλης

Τραγούδι: Χειμωναθός – Γιάννης Χαρούλης
Στίχοι, μουσική: Φωτάκη Ελένη – Καζαντζής Γιώργος

Φθινόπωρο στον έρωτα απόψε ανατέλλει
αρισμαρί και μέλι μύρισαν τα βουνά
Κι εγώ κοιτάζω σιωπηλός το χώμα το βρεγμένο
σαν κάρβουνο αναμμένο η ομορφιά πονά.

Φιλί γυρεύω του ουρανού κι αυτός μου δίνει στάχτη
μα απ της καρδιάς τ αδράχτι σαν θέλω να κοπείς
σαλεύουν τα πορτόφυλλα κι η κλειδωνιά γυρίζει
αέρας μου σφυρίζει αν έρθεις μην αργείς

Γδύσου κι από τα μάτια μου πάρε νερό και πλύσου
ο χωρισμός θυμήσου είναι χειμωνανθός
την λύπη την κατοίκησα σε νύχτα και σε μέρα
σ αφήνω στον αέρα για να σε βρω στο φως

Η αγάπη φόβους κι όνειρα δειπνά προτού ραγίσει
στου πόνου το ξωκλήσι αγιάζει η ερημιά
κι εγώ μια θλίψη που ζητώ για να με σημαδέψει
το φως πριν βασιλέψει θα σ αρνηθώ ξανά.

Ελενη Τσαλιγοπούλου / Eleni Tsaligopoulou

Στίχοι: Κώστας Λειβαδάς
Μουσική: Κώστας Λειβαδάς

Εγώ σ’ αγάπησα εδώ
Που να ‘σαι τώρα που γυρνάς
Σε ποιο καινούργιο ουρανό χρώματα κλέβεις;
Ένιωσες πάλι τα φτερά
Τι σου ‘βαλε ξανά φωτιά
Σε ποιο λιμάνι, ποιο σταθμό, καρδιά γυρεύεις;

Πώς να κρατήσει το κορμί απόψε η νύχτα
Τώρα ο κόσμος έχει χάσει μια στροφή
Εγώ δε μίλησα, για θαύματα δεν είπα
Δε σου στάθηκε κανένας πιο πολύ

Εγώ σ’ αγάπησα εδώ
Με τα φεγγάρια της βροχής
Περίμενες τόσο καιρό να ξαποστάσεις
Έφτανε να χαμογελάς
Να σε κοιτάζω όταν ξυπνάς
Κι ούτε που σκέφτηκα ποτέ πως θα ξεχάσεις

Παραμυθάκι μου σκληρό
Όπου κι αν είσαι και γυρνάς
Για μένα εκεί να μη ρωτάς
Εγώ σ’ αγάπησα εδώ.

Καλλιτέχνης: Ελένη Τσαλιγοπούλου

Συνθέτης: Νίκος Πορτοκάλογλου

Στιχουργός: Νίκος Πορτοκάλογλου

Είδα μέσα στη βουή
την παλιά μου αγάπη
τόσες θύελλες εκεί
τόσες πυρκαγιές

Πως να κλείσει η πληγή
πως να βγει το αγκάθι
γιατί βρήκαμε γιατί
τόσες αφορμές

Θα ΄μαι πάντα εδώ
να φυλάω αυτά που πέταξες
δεν σε συγχωρώ
για όλες τις φωτιές που ξέχασες
Θα ‘μαι πάντα εδώ
όσα χρόνια κι αν περάσανε
δεν μας συγχωρώ
από φόβο χάσαμε

Στον υπόγειο σταθμό
μια οφθαλμαπάτη
μες στο πλήθος το βουβό
χάθηκε κι αυτή

Δεν το καταλάβαμε
πόσο αργεί η αγάπη
να δούμε δεν προλάβαμε
το τέλος μας αρχή

Θα ΄μαι πάντα εδώ
να φυλάω αυτά που πέταξες
δεν σε συγχωρώ
για όλες τις φωτιές που ξέχασες
Θα ‘μαι πάντα εδώ
όσα χρόνια κι αν περάσανε
δεν μας συγχωρώ
από φόβο χάσαμε

Στις βραδινές περιπλανήσεις μας
μες στης πόλης τον αχό
τις θαμπές φωνές των άγνωστων
σκορπάει ο αέρας εκεί κι εδώ

Μου κρατάς το χέρι σε κρατώ
με κοιτάς για μια στιγμή
το μεγάλο μας το όνειρο
σου εξηγώ με ένα φιλί

Και μετά δεν μιλάμε πολύ
γιατί το όνειρο ζει στη σιωπή
Με το βλέμμα στους περαστικούς
να ‘χα χίλιες σιωπές να ακούς

Στις βραδινές περιπλανήσεις μας
στης καρδιάς τις διαδρομές
πώς γεμίζει η νύχτα χρώματα
πώς φωτίζονται οι σκιές

Και δεν βρίσκω λόγια να σου πω
γιατί όλα έχουν φωνή
το μεγάλο μας το όνειρο
σου εξηγώ με ένα φιλί

Και μετά δε μιλάμε πολύ
γιατί το όνειρο ζει στη σιωπή
Με το βλέμμα στους περαστικούς
να ‘χα χίλιες σιωπές να ακούς

A thousand silences – English – Inglês

In our wanderings at nights
Into the city’s cry
The faded voices of the strangers
The air spreads here and there

You hold my hand I’m holding you
You look at me for a moment
Our big dream
I explain you with one kiss

And after that we don’t speak a lot
‘Cause the dream lives in silence
With our glance at the passengers
If I had a thousand silences for you to hear

In our wanderings at nights
At the heart’s paths
How night fills with colors
How shadows are enlightened

And I can’t find words to tell you
‘Cause everything has voice
Our big dream
I explain you with one kiss

And after that we don’t speak a lot
‘Cause the dream lives in silence
With our glance at the passengers
If I had a thousand silences for you to hear

Καλλιτέχνης: Ελένη Τσαλιγοπούλου
Συνθέτης: Γιώργος Ανδρέου
Στιχουργός: Κώστας Λειβαδάς

Κράτα με στο σκοτάδι,
πάνω σου πιο σφιχτά
ν’ ακούγεται η καρδιά όταν ζητάει το χάδι…
Κράτα με και θυμήσου
ψέματα μη μου πεις
τα λόγια της σιωπής διαβάζω
στο κορμί σου…

Τόσο πολύ σ’ αγαπώ που μπορεί
και να μάθω μακριά σου για σένα να ζω…
Τόσο βαθιά σ’ αγαπώ που μπορεί
και ν’ αντέξω μακριά σου να ζω…

Να ‘ξερες πως πονάει το τελευταίο φιλί
κι ακόμα πιο πολύ όταν σε προσπερνάει…
Αν είναι να μου δώσεις
τέτοιο φιλί πικρό
δώσ’ μου το να το πιω
δίχως να μετανιώσεις…

Τόσο πολύ σ’ αγαπώ που μπορεί
και να μάθω μακριά σου
για σένα να ζω…
Τόσο βαθιά σ’ αγαπώ
που μπορεί
και ν’ αντέξω μακριά σου να ζω…

«Κι αν με βγάλανε Ελένη» από την Ελένη Τσαλιγοπούλου.
Δίσκος: «Αλλάζει κάθε που βραδιάζει»
Στίχοι: Ισαάκ Σούσης
Μουσική: Μιλτιάδης Πασχαλίδης

θαλασσογραφία …

Να μαγαπάς Τρίφωνο / Na magapas Trifono

Να μ αγαπάς, να σταθούμε εδώ σε μια γωνιά
Να κοιταχτούμε λες κι ειν γιορτή, πρωτοχρονιά
Να με κρατάς αγκαλιά σφιχτά γιατί μου πήρε πολλά το εφτά
εκτός κι αν είπα εγώ το έλα σ’ όλα αυτά

Μακάρι να ναι η καρδιά μου ρόδι τυχερό
να στο χαρίσω να στάζει αγάπη ένα σωρό
Στα μαξιλάρια και στο χαλί να ξεχαστώ να μου λες πολύ
Κι ας κάνει ο φόβος κι άλλη τρύπα στο νερό

Να περπατάμε χέρι-χέρι ως το πρωί
Του τραμ οι ράγες κάτι ξέρουν δεν μπορεί
Τα χρόνια φεύγουν, γοργά περνούν και μ αναμνήσεις μετά γυρνούν
Μικρά τα ονόματα που όλα τα χωρούν

Να μ αγαπάς με τα λάθη μου όλα στη σειρά
Στο σινεμά στο κορμί μου κόλλα τρυφερά
Δεν ειν ο κόσμος ιδανικός, για το ταξίδι είναι δανεικός
Για να χει όνειρα να κάνει ο ενικός

Να μου μιλάς μεσημέρι, βράδυ και πρωί
Στα ξαφνικά, στο μικρό μπλακ άουτ της Δ.Ε.Η.
Και μέχρι να ρθει ξανά το φως, αυτός ο λόγος ο πιο κρυφός
θα δει ν ανοίγουμε μια πόρτα στη ζωή

Να μ αγαπάς εαυτέ μου σ έψαχνα παντού
Κι ενώ ενοχές κι αντοχές μου δίναν ραντεβού
απ τα ακριβά μου στα πιο φθηνά κι απ τη φωλιά μου στο πουθενά
συναντηθήκαμε στη μέση του καιρού

Να μ αγαπάς, να σταθούμε εδώ σε μια γωνιά
Να κοιταχτούμε λες κι ειν γιορτή, πρωτοχρονιά
Να μου μιλάς σιγανά στ αυτί γιατί ακούνε την νύχτα αυτή
παλιά μου όνειρα που χρόνια είχαν κρυφτεί

Μιλησε μου / Καιγομαι και σιγολιώνω Ηπειρώτικο

Στίχοι: Παραδοσιακό
Μουσική: Παραδοσιακό
Εκτελέσεις: Δημήτρης Υφαντής

Καίγομαι και σιγολιώνω
και για σένα μαραζώνω
αχ, τι καημός

Μίλησέ μου μίλησέ μου
δυο λογάκια χάρισέ μου
αχ, ο φτωχός

Σ’ αγαπώ σ’ αγαπώ
ως κανένας άλλος
στην καρδιά μου ρίζωσε
έρωτας μεγάλος

Τι να κάνω τι να κάνω
αχ ο μαύρος θα πεθάνω
αχ, τι καημός

Μίλησέ μου μίλησέ μου
δε σε φίλησα ποτέ μου
αχ, ο φτωχός

Σ’ αγαπώ σ’ αγαπώ
ως κανένας άλλος
στην καρδιά μου ρίζωσε
έρωτας μεγάλος

Μίλησέ μου μίλησέ μου
δε σε φίλησα ποτέ μου
αχ, τι καημός

Manolis Lidakis / Μανώλης Λιδάκης

Στίχοι: Άκος Δασκαλόπουλος
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Πρώτη εκτέλεση: Μάνος Λοΐζος
Άλλες ερμηνείες: Βασίλης Παπακωνσταντίνου || Μανώλης Λιδάκης

Κι αν τα μάτια σου δεν κλαίνε
έχουν τρόπο και μου λένε
για τον πόνο που πονούν
μ ένα βλέμμα λυπημένο
πρωινό συννεφιασμένο
για την άνοιξη ρωτούν

Με κοιτάζουν μου μιλούν και απορούν
αχ τα μάτια σου
για τα όνειρα που κάναμε ρωτούν
αχ τα μάτια σου

Μάτια παραπονεμένα
μάτια που είσαστε για μένα
θάλασσες υπομονής
με κλωστούλες ασημένιες
πλέκω τις κρυφές σας έννοιες
σε τραγούδι της ζωής

Σωκράτης Μάλαμας / Sokratis Malamas

I wanna quit thinking about the same things again and again
as if everything was a lie, ashes and charcoals
I want open windows to let the wind in
to have an empty mind
to have the weather on my side

I want you to stop telling me what you’ve been through
It’s not the end of the world if the glass gets a crack
I want you to come and find me, to sit down and talk
about our passionate feelings
about our ignorant lives

Agios o Erotas / Αγιος ο έρωτας

Ξεροί καημοί και νερό θαλασσινό
το σώμα σου κόλλησε στο σώμα μου
με τον πανσέληνο πόνο του χειμώνα.
Ακούς νερά που χύνονται στα μέσα των ποδιών σου;

Ανάμεσα στα όνειρα σπαράζει η ζωή μας,
ανάμεσα στα όστρακα παφλάζει η καρδιά μας.

Άγιος ο Έρωτας, άγιος καημός
δικός μου και ο Αύγουστος
με τις μεγάλες μνήμες.
λέω μάτια μου κι αστράφτει κεραυνός
θέλω θάλασσα κι ανοίγει ουρανός.

Πάνω από την θάλασσα, στη μεριά του ανέμου
στα μαύρα ντύνεσαι κι ανοίγεις το σκοτάδι
σηκώνεις τα άστρα σε χορό
και το κορμί μου σ’ άγριο ποτάμι.

Άγιος ο Έρωτας, άγιος καημός
δικός μου και ο Αύγουστος
με τις μεγάλες μνήμες.
λέω μάτια μου κι αστράφτει κεραυνός
θέλω θάλασσα κι ανοίγει ουρανός.

Music: Giorgos Andreou
Lyrics: Dionysis Karatzas

Άγιος ο Έρωτας Μουσική/Στίχοι: Ανδρέου Γιώργος/Καραντζάς Διονύσης
Ξεροί καημοί και νερό θαλασσινό
Το σώμα σου κόλλησε στο σώμα μου
με τον πανσέληνο πόλο του Χειμώνα
Ακούς νερά που χύνονται στα μέσα των ποδιών σου
Ανάμεσα στα όνειρα σπαράζει η ζωή μας
Ανάμεσα στα όστρακα παφλάζει η καρδιά μας
Άγιος ο έρωτας Άγιος καημός
δικός μου και ο Αύγουστος
με τις μεγάλες μνήμες
Κλαίω μάτια μου και αστράφτει κεραυνός
θέλω θάλασσα κι ανοίγει ουρανός
Πάνω τη θάλασσα προς τη μεριά του ανέμου
στα μαύρα ντύνεσαι και ανοίγεις στο σκοτάδι
Σηκώνεις τα άστρα σε χορό και το κορμί μου σε άγριο ποτάμι
Άγιος ο έρωτας Άγιος καημός
δικός μου και ο Αύγουστος
με τις μεγάλες μνήμες
Κλαίω μάτια μου και αστράφτει κεραυνός
θέλω θάλασσα κι ανοίγει ουρανός